Opis i cechy	Historia i zdjęcia
nazwa naukowa i autor: Acer negundo L. odmiana: rodzina: Aceraceae cechy wymagania wysokość x szerokość  wzrost  płeć  21 x 8 m. strefa klimatyczna:    usda 3-8   zalety wiatr    ocena jadalności  (0=niejadalne-5=pyszne)  3 wilgoć:  struktura gleby:  ocena właściwości leczniczych  (0=żadne-5=bardzo dobre)  1 żyżność gleby:  odczyn gleby:  dalsze korzyści:  stanowisko: wady Miejsce rośliny w ogrodzie Znane ryzyka: Nie ma znanego ryzyka.        bindaż - sad orzechów      razem 1 szt. miesiące kiedy roślina ma: liście I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII kwiaty                     dojrzałe owoce                     Źródła: Większość danych w rubryce Opis i cechy pochodzi z portalu Plants For A Future (PFAF) Chris Marsh (Secretary), 9 Priory Park Road, Dawlish, Devon EX7 9LX. Gdzie to możliwe, prezentowano własne obserwacje. W przypadkach kiedy nie ma własnych doświadczeń (niedawno sadzone rośliny) ani danych z PFAF, sięgano po następujące źródła: Strona niderlandzkiej szkółki Halesia. Portal Atlas-roślin.pl, autorstwa Marka Snowarskiego. (?) oznacza brak rzetelnych danych. Ikonki oraz pomysł na grafikę: dawny portal Internetowa Baza Roślin - IBRO (domena wygasła w 2017 r.) Informacja od dostawcy: n.d. n.d.	Najnowsze zdjęcie (12-IV-2024) 2019-2021 Na terenie pojawiały się samosiejki klonów. Wyrwano je, gdzie to możliwe. W 2019 roku nie udało się wyciągnąć klonu z sadu orzechów, ponieważ rosło to drzewo za blisko leszczyny Gunslebener. W czerwcu 2020 r. miało 90 cm wysokości i w sierpniu 2021 r. już 170 cm.
2022 Poniższe zdjęcie robiono 10 maja W sierpniu klon miał 240 cm wzrostu. 2023 Poniższe zdjęcie z 23 kwietnia przedstawia drzewo w okresie kwitnienia. W sierpniu 2023 r. drzewko mierzyło 260 cm i rok później już 310 cm. 2024 W międzyczasie trzy inne klony dorosły niepostrzeżenie. Ten największy osiągnął w 2024 roku już około pięciu metrów wysokości, kiedy wyrósł ponad drzewami owocowymi w starym sadzie. Został wtedy ścięty, ale z pnia wyrosło kilka odrostów, które rosną w zawrotnym tempie. Drugi klon rośnie pod świerkami w niedostępnym kącie ogrodzenia przy wjeździe. Stał się widoczny wiosną 2024 roku, kiedy złamał deskę ogrodzenia. Trzeci klon rośnie na brzegu basenu i jest pokryty chmielem. Obie rośliny nie mogą być wyrwane, ponieważ mogłoby to spowodować zapadnięcie się brzeg basenu. Dlatego są one utrzymywane w niewielkich rozmiarach, ale w rezultacie ich system korzeniowy staje się coraz silniejszy, co powoduje powstawanie coraz większej liczby odrostów.
bongerd.pl	ogród jadalny

Data ostatniej zmiany 21-02-2026 r.