Opis i cechy	Historia i zdjęcia
nazwa naukowa i autor: Comptonia peregrina (L.)J.M.Coult. odmiana: rodzina: Myricaceae cechy wymagania wysokość x szerokość  wzrost  płeć  1,5 x 1 m. strefa klimatyczna:    usda 4-8   zalety wiatr    ocena jadalności  (0=niejadalne-5=pyszne)  3 wilgoć:  struktura gleby:  ocena właściwości leczniczych  (0=żadne-5=bardzo dobre)  3 żyżność gleby:  odczyn gleby:  dalsze korzyści:  stanowisko: wady Miejsce rośliny w ogrodzie Znane ryzyka: Nie ma znanych ryzyków        bindaż - zachodni wał      razem 2 szt. miesiące kiedy roślina ma: liście I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII kwiaty                       dojrzałe owoce                     Źródła: Większość danych w rubryce Opis i cechy pochodzi z portalu Plants For A Future (PFAF) Chris Marsh (Secretary), 9 Priory Park Road, Dawlish, Devon EX7 9LX. Gdzie to możliwe, prezentowano własne obserwacje. W przypadkach kiedy nie ma własnych doświadczeń (niedawno sadzone rośliny) ani danych z PFAF, sięgano po następujące źródła: Strona niderlandzkiej szkółki Halesia. Portal Atlas-roślin.pl, autorstwa Marka Snowarskiego. (?) oznacza brak rzetelnych danych. Ikonki oraz pomysł na grafikę: dawny portal Internetowa Baza Roślin - IBRO (domena wygasła w 2017 r.) Informacja od dostawcy: Hachmann Die Heimat der Farnmyrte sind die Wälder Nordamerikas. Unserem heimischen Gagelstrauch (Myrica gale) sehr nahe verwandt ist sie bei Garten- und Gehölzliebhabern ein äußerst begehrtes und geschätztes Gehölz. Das stark an einen Farn erinnernde, sommergrüne Laub färbt sich im Oktober goldgelb. Moderat Ausläufer bildend, Wuchshöhe 10-jährig etwa 80 cm. Die Farnmyrte liebt locker humose Böden und duldet keine starke Konkurrenzbepflanzung	Najnowsze zdjęcie (18-X-2024) 2016 Trzy sadzonki otrzymano dnia 28-X-2016 r. od dostawcy Hachmann Sadzono je na bindaży na wale zachodnim. 2018 Sadzonki rozwijały się dobrze. Środkowa roślina miała 90 cm wzrostu, pozostałe mierzyły 65 cm. Środkowa i północna komptonia kwitły w kwietniu.
2019 Komptonie nie kwitły w tym roku. W lipcu północna roślina uschła, następnie osłabła, prawdopodobnie z powodu konkurencji przez chwastów na tym miejscu. Na zdjęciu z 16 lipca widać środkową sadzonkę, która rosła silnie. 2020-2023 W roku 2020 okazało się, że północna roślina nie żyje. Ziemia wokół pozostałych dwóch została pokryta tekturą, żeby nie rosły chwasty. W lipcu pozostałe dwie sadzonki owocowały. Środkowa roślina miała wtedy prawie metr wzrostu, południowa mierzyła 70 cm. W 2021 r. owocowała tylko południowa komptonia; środkowa uschła częściowo. W sierpniu rośliny mierzyły 115 i 90 cm. W 2022 r. komptonie nie kwitły. Ze środkowej rośliny żyła tylko niewielka część o 45 cm wysokości. Roślina południowa rosła dobrze i osiągała wysokość 100 cm. W 2023 r. kwitła tylko południowa komptonia ale nie owocowała. Rośliny rosły dobrze, najbardziej w szerokości. Wysokość komptonii w sierpniu była 120 cm. 2024 Obie komptonie owocowały. Środkowa roślina miała w sierpniu 110 cm wzrostu, południowa mierzyła 140 cm. Zdjęcie na początku tej strony pokazuje jesienną, złocistożółtą południową roślinę.
bongerd.pl	ogród jadalny

Data ostatniej zmiany 21-02-2026 r.