Opis i cechy	Historia i zdjęcia
nazwa naukowa i autor: Juglans regia L. odmiana: rodzina: Juglandaceae cechy wymagania wysokość x szerokość  wzrost  płeć  20 x 20 m. strefa klimatyczna:    usda 7-9   zalety wiatr    ocena jadalności  (0=niejadalne-5=pyszne)  4 wilgoć:  struktura gleby:  ocena właściwości leczniczych  (0=żadne-5=bardzo dobre)  3 żyżność gleby:  odczyn gleby:  dalsze korzyści:  stanowisko: wady Miejsce rośliny w ogrodzie Znane ryzyka: Nie ma znanych ryzyków        podwórko - stay warzywniak            - przy altance      pole - wzdłuż szpalerów      bindaż - sad orzechów      razem 15 szt. miesiące kiedy roślina ma: liście I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII kwiaty                       dojrzałe owoce                     Źródła: Większość danych w rubryce Opis i cechy pochodzi z portalu Plants For A Future (PFAF) Chris Marsh (Secretary), 9 Priory Park Road, Dawlish, Devon EX7 9LX. Gdzie to możliwe, prezentowano własne obserwacje. W przypadkach kiedy nie ma własnych doświadczeń (niedawno sadzone rośliny) ani danych z PFAF, sięgano po następujące źródła: Strona niderlandzkiej szkółki Halesia. Portal Atlas-roślin.pl, autorstwa Marka Snowarskiego. (?) oznacza brak rzetelnych danych. Ikonki oraz pomysł na grafikę: dawny portal Internetowa Baza Roślin - IBRO (domena wygasła w 2017 r.) Informacja od dostawcy: n.d. n.d.	Najnowsze zdjęcie (16-X-2024) 2014 Jeden duży orzech włoski rósł za domem na podwórku, kiedy kupiono działkę. Na zdjęciu z 12 grudnia widać go od południa. 2015 Następne zdjęcie robiono 30 maja.
Duże drzewo nadal rosło i dało obfite plony. Zdjęcia obok zrobione 19 sierpnia. 2017 W mokrym roku 2017 plon był o połowy mniejszy niż w poprzednych latach. 2018 Następne zdjęcie robiono 6 maja 2018 r. Przy pieleniu warzywniaka w maju 2018 r. znaleziono 12 samosiejek orzecha włoskiego. Oznaczono ich miejsca. 2019 Samosiejki rozsadzono 18 marca na bindaży w południowym sadzie orzechów. Wszystkie przyjęły się. W połowie kwietnia stare drzewo miało już liście, kiedy nadeszły jeszcze mroźne dni. Liście na dolnych gałęziach zamarzły. Drzewo miało znacznie mniej owoców niż w poprzednich latach. W wrześniu okazało się, że przed warzywniakiem rosła jeszcze jedna duża samosiejka. 2020 W dniu 12 maja spadł jeszcze śnieg. Orzechy włoskie jednak nie zamarzły. W lipcu 2020 r. stare drzewo mierzyło około 8½ metra. Samosiejki mierzyły 30-60 cm. 2021 Cztery samosiejki w sadzie nie przeżyły zimę. Pozostałe rosły bardzo słabo. 2022 Zdjęcie miejsca samosiejek, zrobione 1 maja. Same rośliny nie są widoczne, ponieważ nie miały jeszcze liście i nadal były bardzo małe (30-70 cm). Tylko widać białe tabliczki. Stare drzewo przy domu miało liście i kwitło 16 maja 2022 r. Samosiejki mierzyły w sierpniu 35-100 cm. Następne zdjęcie robiono 17 września. 2023-2024 Ptaki roznoszą orzechy po całym terenie. Nowe samosiejki pojawiły się nie tylko w ogrodzie warzywnym przy starym orzechu, ale także pod innymi wysokimi drzewami, zwłaszcza wzdłuż ogrodzenia południowych sąsiadów. W sierpniu 2024 r. było razem 14 samosiejek z wzrostem 40-170 cm.
bongerd.pl	ogród jadalny

Data ostatniej zmiany 21-02-2026 r.